وبلاگ شخصی فرزانه شکری

حس رضایت

سلام به نور سلام به خالق مهر و امید سلام به همه موجوداتی که حس و حال خوب با خودشون همراه دارند

امشب حال نوشتن پیدا کردم و اغلب ساعت 10 شب خاموشی می زنم که باید همه خواب باشند اما خودم امشب دوست داشتم آنچه در درونم بود با واژه با شما عزیزی که یه روزی گذر بر این صفحه نمایش وب داشتی و سرکی کشیدی به وبلاگ من به اشتراک بگذارم.

فکر می کنم تو این شلوغی و هرج و مرجی که روزگار ما مخصوصا مردم ایران پیدا کرده کمتر میشه از حس رضایت حرف زد و شاید گاهی اوقات جرات نکنی حتی به زبان بیاری اینگار گناه کبیره است مگه میشه حس خوب داشت مگه میشه حس رضایت داشت؟

من به نقاط دیگر این عالم سفری نداشتم فقط خارج از مرزهای ایران سفر زیارتی به عراق داشتم اون هم به شهرهای مذهبی اینکه دیگر نقاط چهان مردم چگونه اند آیا لذت از داشته ها و لحظه های زندگیشون می برند یا نه نمی دونم

اما مردم عزیز ایران می دونم که خیلی هاشون خودشون در چارچوب یه قرون دو هزار گیر انداختن مثل خودم هر چقدر بالا و پایین می کنم سبک زندگی ام نگاه ام به زندگی می بینم با چیزی که ادعاشو داریم یعنی شیعه و پیرو امیرالمومنین علی علیه السلام خیلی فاصله داریم

خیلی فاصله داریم حتی آدم هایی که ظاهر و سبک ظاهر زندگیشون خیلی می خوان بگن که ما مسلمانیم

ما رو چه شده چرا این قدر از فطرت خودمون فاصله گرفتیم چرا از هیچی راضی نیستیم انگار خدا همیشه به ما بدهکار

بدهکار که مارو تو ایران خلق کرده

بدهکار که شب و روز آفریده

بدهکار که امکانات برا ما قرار داده

بدهکار که حلال زاده به دنیا آمدیم

بدهکار که یکی به اسم امام رضا رئوف تو این کشور قرار داده که تا گره تو زندگیمون می افته سریع بهش می گیم حال دلمون عوض می شه

بدهکار که جامعه ای داریم که میشه بفهمی که انسان شریف است

بدهکار این هستیم که نسبت به خیلی جاهای دنیا بزرگ فکر می کنیم و نمیشه مردم ایران به راحتی گول زد

کاش برای یه لحظه هم شده فرزانه به جای اینکه خدا رو بدهکار هزار یک چیزی کنی خودت رو بدهکار می دونستی اونوقت حس رضایت در سراسر وجودت جاری می شدی

و حال امروز نداشتی که طلبکاری از زمین زمان طلبکاریم از همسایه طلبکاریم از بچه که یه بخشی که تحت اختیار من بود خود خواستم تو زندگیم باشه طلبکارم از مادر و پدر طلبکارم که چرا به دنیا آوردن از فامیل طلبکاریم از همشهری های که در یک شهر زندگی می کنیم طلبکاریم

آره ما حالمون برای این خرابه که خیلی چیزهای بزرگی تو زندگیمون داریم که می تونیم باهاشون کلی حال کنیم می تونیم حال خودمون اطرافیانمون خوب کنیم اما حیف و هزاران حیف که این طلبکار که ما از زمین و زمان داریم نمی ذاره

بیایید همین امشب 27 مهرماه 1404 من و تو به خودمون قول بدیم لااقل هفته ای یکبار به خودمون بگیم که ما راضی هستیم از چیزهایی که داریم

از داشتن وطنی به نام ایران

سرزمینی که خیلی ها شاید دوست داشتن جنس خاک وجودشون از این خطه چهان بود

از داشتن پدرو مادر

از دیدن آسمون خدا بدون آلودگی هاشون چشمامون برای چند ثانیه هم که شده ببندیم و آسمون صاف با چند تا ابر تکه تکه که آسمون قشنگتر و تماشایی تر می کنه تو ذهنمون حک کنیم

از داشتن خواهر و برادر

اگر متاهل هستیم از داشتن همسر و فرزند

از داشتن یه دوست

از داشتن هم وطن که باهاهش حاکتو سهیم هستی

از داشتن تلویزیون شاید بخندید ولی گاهی اوقات از تنهایی بیرونت میاره و انگار تو خونت چند مهمون داری و حالتو عوض می کنه

از داشتن گلدان های که تو خونه داری

از داشتن لباسهای قشنگ

از داشتن افکاری که مثل یه اتوبان تو ذهنت سریع میان و میرن و هیچ ترافیکی ایجاد نمی کنند

از داشتن پول از داشتن اعتبار پیش عزیزانت از اینکه

اگر ++++

خیلی چیزها اگر ما تو زندگیمون بهش فکر کنیم وجود داره که می تونیم باهاش حس رضایت داشته باشیم اما

تا مدامی که نداشته هامون سایه اش تو زندگی مون خیلی خیلی بزرگ واقعا پیدا کردن حس رضایت مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاه

خودمون به خودمون رحم کنیم

من و تو فقط یکبار فرصت زیست تو این عالم به مدت محدود داریم

خوبی این بازی اینکه نمی دونیم داور کی مارو از زمین بازی بیرون می کشه

پس لااقل از تایم بازی بهترین استفاده رو کنیم خوب عرق بریزیم خوب بدویم خوب بخندیم و خوب انرژی بسوزنیم

گاهی انرژی فقط برای حسرت ها از نداشته هامون از چیزهایی که از دست دادیم می سوزنیم که هیچ ثمری نداره

بیا با من همراه شو

من از همین حالا می خوام یه قدم به سمت داشت حس رضایت از هست خود داشته باشم

کاری به قیمت طلا و دلار اینکه چی دارم چی ندارم اینکه کجا چی شده اول من مسئول خودم هستم باید با خودم رفیق باشم

باید خودم رو دریابم من به عنوان یک ذره که فرصت زیست پیدا کرده می خوام از هر آنچه در دسترس من قرار داره حال خوب رو در خودم ایچاد کنم و رضایت داشته باشم به هر آنچه که دارم کاری بس سخت است اما میشه اگر حتی به عنوان ادای آدم های رو دربیاریم که انسانی با حال خوب و حس رضایت از زندگیش داره کار خودمون انجام دادیم

به امید لحظه ای که هیچ انرژی به سمت بی راه هدر نشه

خدا کنه تمام انرژی ها به سمت صفا صمیمیت صداقت و ساختن دل های شاد باشه

دوست دار همیشگی زییایی فرزانه

آمارگیر وبلاگ